Nieuw-Zeeland heeft in korte tijd een vijfvoudige daling gerealiseerd in het dagelijkse rookpercentage. Robert Beaglehole en Ruth Bonita, twee voormalige directeuren van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), stellen dat de snelle groei van vaping de belangrijkste drijvende factor is achter dit succes op het gebied van volksgezondheid.<\/p>\n\n
Het land begon in alle ernst met zijn inspanningen voor tabakscontrole via de Smoke-free Environments Act van 1990<\/a>, gevolgd door nationale stoplijn-hulplijnen, gesubsidieerde nicotinevervangende therapie\u00ebn en de bekrachtiging van het WHO Framework Convention on Tobacco Control (FCTC)<\/a> in 2004. Ondanks agressieve belastingverhogingen en plain packaging die werden ingevoerd na het vaststellen van de doelstelling \u201cSmokefree 2025\u201d in 2011, bleef de vooruitgang traag. In 2016 rookte nog 15% van de algemene bevolking en 36% van de M\u0101ori dagelijks.<\/p>\n\n Het kantelpunt lag tussen 2018 en 2019. Een gerechtelijke uitspraak verduidelijkte dat het verbod van Nieuw-Zeeland op orale tabak niet van toepassing was op vapingproducten. Daardoor erkende het ministerie van Volksgezondheid e-sigaretten officieel als een minder schadelijk alternatief voor roken.<\/p>\n\n