Maldywijskie Ministerstwo Zdrowia rozpoczęło egzekwowanie historycznego zakazu palenia obejmującego kolejne pokolenia, czyniąc archipelag Azji Południowej pierwszym krajem na świecie, który wdraża taką politykę. Wprowadzona przez prezydenta Mohameda Muizzu ustawa na stałe zakazuje każdej osobie urodzonej w dniu 1 stycznia 2007 roku lub później kiedykolwiek kupowania, używania lub posiadania tytoniu.
Rozległy zakaz obejmuje wszystkie wyroby tytoniowe i dotyczy zarówno mieszkańców, jak i turystów odwiedzających luksusową destynację podróżniczą. Urzędnicy potwierdzili, że polityka nie miała negatywnego wpływu na turystykę — liczba przyjazdów turystów nadal rośnie i ma zmierzać w przyszłym roku do prognozowanych 2 milionów.
To przełomowe działanie legislacyjne stanowi ciąg dalszy zakazu na e-papierosy oraz produkty do wapowania wdrożonego na Malediwach. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, naruszenie przepisów dotyczących wapowania wiąże się z grzywną w wysokości 5 000 rufiyaa (320 USD), natomiast sprzedaż tytoniu osobom objętym ograniczeniami skutkuje surową karą 50 000 rufiyaa (3 200 USD).
Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) prawie połowa Maldywijczyków w wieku 13–15 lat spożywa jakiś rodzaj wyrobów tytoniowych. Zakaz pokoleniowy ma ograniczyć te wysokie wskaźniki uzależnienia wśród młodzieży i chronić zdrowie publiczne.
Chociaż to Malediwy jako pierwsze wprowadzają tę politykę, inne kraje obrały różne podejścia do zakazów pokoleniowych:
- Malediwy: Obowiązuje aktywnie i jest w pełni egzekwowany wobec osób urodzonych 1 stycznia 2007 roku lub później.
- Wielka Brytania: Obecnie w toku w parlamencie — celem jest ograniczenie zakazu dla osób urodzonych 1 stycznia 2009 roku lub później. (aktualizacja: Wielka Brytania wprowadza dożywotni zakaz tytoniowy dla osób urodzonych po 2008 roku)
- Nowa Zelandia: Uchyliła planowany zakaz (obejmujący osoby urodzone 1 stycznia 2009 roku lub później) pod koniec 2023 roku po zmianie rządu.
Dzięki temu posunięciu Malediwy ustanawiają surowy globalny precedens w kontroli tytoniu, skutecznie realizując strategię zdrowia publicznego, której inne rozwinięte kraje miały trudności z wdrożeniem lub utrzymaniem.
