Badanie opublikowane w czasopiśmie Globalization and Health , analizujące przepisy w 200 państwach, ujawnia znaczne różnice między krajami w regulacjach dotyczących aromatów w papierosach tradycyjnych i e-papierosach. Zbiór danych opracowany przez badaczy Claire L. Ma, Holly Jarman, Praneethę Vissapragadę i Jamie Hartmann pokazuje, jak krajowa polityka różnicuje działania na rzecz ograniczania używania tytoniu, mimo integracji globalnego rynku.
Cztery odrębne podejścia regulacyjne
W ciągu ostatnich pięciu lat globalny rynek produktów nikotynowych o różnych smakach szybko się rozwijał, jednak krajowe przepisy nie uległy ujednoliceniu. Autorzy wyróżnili cztery odrębne modele polityki regulacyjnej stosowane na świecie:
| Kategoria regulacyjna | Liczba państw | Charakterystyka przepisów |
|---|---|---|
| Brak ograniczeń | 41 państw | Łagodne podejście do obu kategorii produktów. |
| Ograniczenia w obu kategoriach | 16 państw | Równie surowe zakazy dotyczące e-papierosów i papierosów. |
| Surowsze przepisy dotyczące e-papierosów | 40 państw | Surowsze zakazy dotyczące aromatów w e-papierosach niż w tradycyjnych wyrobach tytoniowych. |
| Surowsze przepisy dotyczące papierosów | 39 państw | Surowsze ograniczenia dotyczące aromatów w papierosach niż w e-papierosach. |
Wybory regulacyjne kształtowane przez ekonomię polityczną
Aromaty przyciągają nowych użytkowników, podtrzymują uzależnienie od nikotyny i zwiększają zagrożenia dla zdrowia. Regulowanie e-papierosów stanowi dodatkowe wyzwanie dla decydentów, którzy muszą równoważyć ryzyko sięgania po nie przez młodzież z ograniczaniem szkód u dorosłych. Badanie wskazuje jednak, że różnice w polityce regulacyjnej nie wynikają przede wszystkim z debat dotyczących zdrowia publicznego.
Korelacje statystyczne wskazują natomiast, że rodzaj systemu rządów, zdolność instytucji do działania oraz pozycja danego państwa w globalnej gospodarce tytoniowej w dużej mierze determinują przyjęte przepisy. Państwa o dużej zdolności administracyjnej lub określonych strukturach politycznych wprowadzają inne ograniczenia niż kraje zależne od handlu tytoniem rolniczym lub krajowego przemysłu tytoniowego.
Te uwarunkowania strukturalne stale utrudniają skoordynowane działania międzynarodowe. Mimo że organizacje międzynarodowe apelują o wprowadzenie wspólnych zakazów, krajowe presje gospodarcze i podzielone interesy różnych stron nadal prowadzą do powstawania niespójnych regulacji na całym świecie.
