Alman hükümeti, tütün vergilerinde keskin bir artış üzerinde düşünüyor; bu da 2030 yılına kadar bir sigara paketinin ortalama fiyatının 11,80 €’ya ulaşmasına yol açabilir. Halk sağlığı tedbiri olarak sunulmasına rağmen politika, mali bir çelişkiyi gün yüzüne çıkardı: Maliye Bakanı Lars Klingbeil’in, bağımlılığın önlenmesini finanse etmekten ziyade bütçe açıklarını kapatmak için tütün gelirlerini devreye soktuğu görülüyor.
Sigara Almanya’da ağır bir bedel aldırıyor. 2025 Tütün Atlası’na göre, sigaranın doğrudan ve dolaylı maliyetleri; sağlık harcamaları, kaybedilen üretkenlik ve pasif içime bağlı zararlar dahil olmak üzere, her yıl toplam 97,2 milyar € tutuyor. Buna karşılık, tütün vergi gelirleri 2024’te yalnızca 15,6 milyar € getirdi; yani sigara içenler devlete, katkı sağladıklarından çok daha fazlasına mal oluyor.
Daha yüksek fiyatlar gençlerin sigaraya yönelmesini caydırsa ve kalan kullanıcıların toplumsal maliyetlerin daha büyük kısmını karşılamasını zorunlu kılsa da, mevcut strateji yapısal bir paradoksu ortaya koyuyor. Bir hükümet, aynı anda hem bu vergileri doğuran davranışı ortadan kaldırmayı hedefleyip hem de vergi gelirlerinin artacağını mantıksal olarak öngöremez. Sağlık politikasında gerçek başarı, daha az sigara içen anlamına gelecek ve dolayısıyla zamanla vergi tabanı küçülecekti.
Üstelik hükümetin fiyat artışlarına odaklanması, nikotin önlemenin diğer kritik alanlarını göz ardı ediyor. Tek kullanımlık vape cihazları gençler arasında oldukça popüler kalıyor ve nikotin bağımlılığına girişi kolaylaştıran bir kapı işlevi görüyor. Tat yasakları ve daha sıkı pazarlama kurallarıyla ilgili uzun süredir süren tartışmalara rağmen, bu ürünlerle ilgili federal düzeyde atılan adımlar sürüncemede; vergi dışında kalan bir siyasi kararlılık eksikliğine işaret ediyor.
